اگر درست دقیق شویم…و با دیده ِ علت شکاف…در اسباب و علل عقب ماندگی خودمان بیندیشیم، قطعا باین نتیجه منطقی و معقول خواهیم رسید که همین معایب و نقایص اخلاقی است که مانند تخته سنگهای زمخت و خارهای مغیلان پر آزار و پر زیان قدم به قدم در طول مسیر و جاده راه ترقی و سیادت و رستگاری را بر ما دشوار ساخته است و…ما ایرانیان با آن همه گذشته های تاریخی نتوانسته ایم شانه بشانه و همرکاب با ملتهای نوخاسته جلو برویم و همچنان که دارای صفات و مواهب معنوی و درونی تمدن هستیم از نعمات مادی و ظاهری آن نیز برخوردار باشیم همین معایب اخلاقی و امراض روانی ما بوده است و امروز هم نخواهیم آرزوهای قلبی خود را عملی سازیم…قبل از هر چیر باید بدفع و رفع این موانع سهمناک بپردازیم….باید دانست که یک نفر « ایرانی امروزی» از بسیاری جهات و بخصوص از لحاظ اخلاق و…از حیث « اخلاقیات » تفاوت زیادی با ایرانی دیروز و پریروز ندارد و…عموما آنچه را درباره ایرانیان امروز و پریروز گفته اند درباره ایرن امروز (با پاره ای تفاوتهای غیر مهم) میتوان صادق دانست و از اینرو چنین استنباط نمود که مقصود و منظور « مسائل ایران» همانا جمع آوری و نشان دادن داوریهایی است که از جانب بیگانگان (و حتی خودمانیها) در حق ایرانیان و بخصوص درباره اخلاق (یا «خلقیات») ما بعمل آمده است«.(خلقیات ما ایرانیان، علی اکبر جمال زاده)

Advertisements