نوامبر 2010


اگر درست دقیق شویم…و با دیده ِ علت شکاف…در اسباب و علل عقب ماندگی خودمان بیندیشیم، قطعا باین نتیجه منطقی و معقول خواهیم رسید که همین معایب و نقایص اخلاقی است که مانند تخته سنگهای زمخت و خارهای مغیلان پر آزار و پر زیان قدم به قدم در طول مسیر و جاده راه ترقی و سیادت و رستگاری را بر ما دشوار ساخته است و…ما ایرانیان با آن همه گذشته های تاریخی نتوانسته ایم شانه بشانه و همرکاب با ملتهای نوخاسته جلو برویم و همچنان که دارای صفات و مواهب معنوی و درونی تمدن هستیم از نعمات مادی و ظاهری آن نیز برخوردار باشیم همین معایب اخلاقی و امراض روانی ما بوده است و امروز هم نخواهیم آرزوهای قلبی خود را عملی سازیم…قبل از هر چیر باید بدفع و رفع این موانع سهمناک بپردازیم….باید دانست که یک نفر « ایرانی امروزی» از بسیاری جهات و بخصوص از لحاظ اخلاق و…از حیث « اخلاقیات » تفاوت زیادی با ایرانی دیروز و پریروز ندارد و…عموما آنچه را درباره ایرانیان امروز و پریروز گفته اند درباره ایرن امروز (با پاره ای تفاوتهای غیر مهم) میتوان صادق دانست و از اینرو چنین استنباط نمود که مقصود و منظور « مسائل ایران» همانا جمع آوری و نشان دادن داوریهایی است که از جانب بیگانگان (و حتی خودمانیها) در حق ایرانیان و بخصوص درباره اخلاق (یا «خلقیات») ما بعمل آمده است«.(خلقیات ما ایرانیان، علی اکبر جمال زاده)

Advertisements

حافظ را باید در «غربت» خواند تا تعابیری حافظ گونه را فهمید—و «غربت» را باید زیست حتی اگر در «وطنی»!

 

 

دمی با غم بسر بردن جهان یکسر نمی ارزد                  بمی بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد

بکوی می فروشانش بجامی بر نمی گیرد                      زهی سجاده و تقوی که یک ساغر نمی ارزد

رقیبم سرزنشها کرد، کزاین باب رُخ برتاب                  چه افتاد این سرِما را که خاکِ در نمی ارزد

شکوه تاج سلطانی که بیم جان درو درجست                  کلاهی دلکش است اما به تَرک سَر نمی ارزد

چه آسان مینمود اول غم دریا ببوی سود                       غلط کردم که این طوفان بصد گوهر نمی ارزد 

 ترا آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی                که شاد مّی جهانگیری غم لشکر نمی ارزد

                                  چو حافظ در قناعت کوش و زین دنیای دون بگذر

                                    که یکجو منّت دونان دو صد من زر نمی ارزد  

          

ذره بین