جامعه ای که «مذهب زده» و ایدئولوژی پرور(از هر نوعش که میخواهد باشد فرقی نمی کند) است، جامعه ایست  موفق در تعریف  و ترویج  (ضد) ارزشهایی مانند جاسوس پروری ، فرصت طلبی های  ویران کننده،  کینه پروری، رشوه خواری و باج گیری و رواج  بسیاری دیگر از ناهنجاریهای اخلاقی و مفاسد قانونی. و اما، مردمی که در چنین محلی رشد و زیست می کنند باید از تعلیم و تربیتی گوناگون برخوردار باشند تا بتوانند با  اراده ای پیل افکن  بر خلاف  «ارزشهای اجتماعی» رایج در آن جامعه ای گام بردارند.

براستی، مردمی که بر ضد قوانین و اصول  و ارزشهای آنسانی و اخلاقی در چنین جامعه ای گام بر میدارند، مردمی با شرف و با اصل و نسب هستند که ارزشهای فرهنگی شان را با ضد ارزشهای مذهب گرایان و مذهب پرستان همردیف نساخته اند و لذا تاوان بسیار سنگینی را نیز برای این خیره سری شان پرداخته اند و می پردازند تا روزیکه «مذهب» را به کنج محرابش اندازند؛ یکبار و برای همیشه.

استقلال، آزادی و سرفرازی ایران زمین بسته به اراده ی پیل افکن مردمانیست که با تکیه بر نیروی خرد و با توجه به تجارب سنگین تاریخی شان بر ضد قوانین ضد انسانی اسلام گام بر می دارند، و از هیچ تنبیه و تادیبی هم هراس ندارند، چرا که تنها دست آویزشان همان نیروی «همت ملی» شان هست و بس. پشتیبانی از چنین مردمی، یک وظیفه ی انسانیست. نه حکم اجبار باید داشته باشد و نه حکم دستور صادر شده از مقامات والا و بالا.

ذره بین

Advertisements