pahlavi-dynesty6.jpg

یاد پادشاه درگذشته، محمد رضا شاه پهلوی، را گرامی میدارم زیرا:

1) او هر چه بود دیکتاتور نبود که اگر میبود پروانه زیست خمینی، طالقانی، بهشتی، رفسنجانی، خامنه ای، دکتر علی شریعتی را لغو میکرد.

2) او دیکتاتور نبود که اگر میبود اجازه رشد و نمو به قارچهای سمی مانند  نورالدین کیانوری،احسان طبری، مسعود ملعون رجوی، احسان نراقی، چمران، بازرگان، امیر انتظام، ابراهیم یزدی، قطب زاده، خلخالی، و…نمیداد.

3) او دیکتاتور نبود که اگر میبود جلوی عقب ماندگی مردم می ایستاد و درب مساجد را گِل میگرفت و تو دهان آخوندهای مفت خور میزد و بجای سکه طلا بر کف دست درباریانِ چاپلوس و مزدورانِ سیا سرب گداخته میگذاشت.

4) او هر چه که بود و هر قدر که اشتباه کرد، دیکتاتور نبود و در زمانش زنان ایرانی به وزارت هم رسیدند و پا بپای مردان ایرانی برای فردای ایران تلاش کردند.

5) محمد رضا شاه پهلوی اگر” اسیر دست خرافات” هم بود، دیکتاتور نبود؛ نه خیال لشکر کشی داشت و نه فکر کشتار میلیونی ایرانیان را در سر میپروراند.

ذره بین